دستور العمل جشنواره تدریس سال 97-98 را در گروه تلگرامی منطقه مطالعه نمایید و با توجه به آن در مسابقات شرکت نمایید.
دستور العمل مسابقه مهارت خواندن ویِژه دبیران ارسالی از دبیرخانه راهبردی کشور را مطالعه نمایید.
شعر روایی،شعری است که در آن قصه،رویدادی تاریخی،سرگذشت یا حکایتی بازگو می شود.در شعر روایی،ساختار اصلی شعر،قصه و روایت است و آن چه صرفا آن را در حوزه ی شعر وارد می کند،بیان منظوم و ترفندهای شاعرانه ای است که به اصل روایت افزوده می شود.یعنی شاعر،قصه ی اصلی را با آرایه های شعری شاخ و برگ می دهد و آن را تاثیرگذارتر می کند.
روایت به شکل های گوناگونی در شعر به کار می رود.روایت گاه ساخته ی ذهن خود شاعر است.گاه شاعر روایتی کهن را به شعر در می آورد.هدف از روایت،گاه تنها نقل روایتی سرگرم کننده است و گاه بیانی نمادین و استعاری دارد و پشت آن قصه هدفی است.چنین روایت های نمادینی،شاعر را بر آن میدارد که از داستان منظوم خود نتیجه ای بگیرد و در پایان آن نقل کند.
ویژگی های شعر روایی به شرح زیر است:
۱-فضای داستانی : عنصر اساسی شعر روایی،فضای داستانی است.فضایی که سبب می شود همه ی عناصر دیگر برای القای آن به کار گرفته شود.
۲-حرکت در سطح:یعنی نگاه شاعر در این گونه سروده ها،در جهت های طولی و عرضی حرکت می کند و جز در مواردی مغدود و برای نمودن حالات روحی و اندیشه های اشخاص داستان،به عمق نمی رود.در واقع،حرکت شعر در جهت افقی است،نه عمودی.
۳-بازگو کردن از دید راوی:بدین معنا است که همه چیز از دید راوی نقل می شود و در نتیجه راوی _که اغلب از خود شاعر جدایی ناپذیر است_ می تواند در داستان نظر خود را هم تلویحا و هم به صراحت بیان کند.راوی در شعر روایی اغلب سوم شخص و دانای کل است.
۴-توصیف و تصویر دقیق:در شعر روایی،هرچه تصویرها و توصیف ها کامل تر و روشن تر باشد،تاثیر آن در خواننده بیشتر و بهتر است.
۵-منطقی بودن نگاه شاعر روایی:در شعر روایی لازم است تا نگاه شاعر حرکتی منطقی از نظر سیر حوادث و جزئی نگر باشد تا قصه را به بهترین و جامع ترین شکل بیان کند.
شعری که این ویژگی ها را داشته باشد،شعر روایی می گویند.
درون مایه ی شعر روایی به شکل زیر است:
۱-شعر روایی حماسی:این گونه شعر روایی جنبه ی ملی و گاه تاریخی دارد
۲-شعر روایی تاریخی:این گونه شعر روایی،هم چون شعر روایی حماسی می تواند جنبه ی ملی داشته باشد،اما بر پایه ی رویدادهای تاریخی پدید آمده است.
۳-شعر روایی عشقی:این شعر روایی،حکایت عاشقانه و حالات عاشق و معشوق را بیان می کند.
۴-شعر روایی عرفانی:این شعر روایی،همواره بیانی نمادین دارد و از اندیشه های عرفانی مایه می گیرد.
۵-شعر روایی اخلاقی:این شعر روایی،شعری است نمادین اما بر اندیشه های اخلاقی و اجتماعی استوار است.
شعر روایی در شعر فارسی با زمینه های حماسی و تاریخی آغاز شد که اغلب آن ها برگرفته از داستان های ایران پیش از اسلام بود.از قرن ششم ه.ق،توجه به تغزل افزایش یافت.در دوره ی سبک هندی،کمتر به شعر روایی پرداخته شد،اما در دوره ی بازگشت ادبی،به تقلید از آثار گذشتگان،کتاب هایی پدید آمد.در دوره ی مشروطه نیز به دلیل جامعه نگری شاعران،آثار اندکی در این نوع به وجود آمد.
این وبلاگ توسط حمید صدری دبیر ادبیات فارسی متو سطه منطقه ی جرقویه سفلی طراحی گردیده است .هدف آن گسترش آموزش ادبیات فارسی با استفاده از امکانات دنیای مجازی است .شش سال است که با این هدف راه هایی رفته و اندوخته هایی آزموده ایم که نثار شما خوبان پارسی گو می گردد.